در چه مواردی ممکن است حضانت از پدر سلب شود؟

به‌طور خلاصه: حضانت در حقوق ایران هم حق و هم تکلیف والدین است و ملاک اصلی، مصلحت طفل است. پدر در دوره‌های مختلف سنی ممکن است عهده‌دار حضانت نباشد (مثلاً تا ۷ سال غالباً مادر بر اساس قانون تقدم دارد)، اما حتی در دوره‌ای که حضانت با پدر است، در صورت احراز عدم صلاحیت یا به خطر افتادن مصلحت کودک، دادگاه می‌تواند حضانت را از او سلب یا محدود کند. مبانی قانونی مهم: - ماده 1168 قانون مدنی: حضانت هم حق و هم تکلیف ابوین است. - ماده 1169 اصلاحی: تا 7 سالگی، حضانت با مادر است (در صورت اختلاف). پس از آن، اصل بر حضانت با پدر است مگر خلاف مصلحت طفل. معیار نهایی، مصلحت طفل است. - ماده 1173 قانون مدنی: اگر سلامت جسمی، اخلاقی یا تربیت طفل در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی والدین در معرض خطر باشد، محکمه می‌تواند به تقاضای نزدیکان، قیم، رئیس حوزه قضایی یا دادستان، هر تصمیمی را برای حضانت و نگهداری اتخاذ کند (از جمله سلب یا انتقال حضانت). - ماده 1172 و 1174: تکلیف والدین به ن