پاسخ کوتاه: شورا میتواند طرفین را به حضور و شرکت در فرایند صلح و سازش دعوت و مکلف به تبعیت از دستورات دادرسی خود کند، اما حق ندارد هیچیک از طرفین را به «سازش» یا پذیرش صلح ملزم کند. سازش ذاتاً امری اختیاری است و نیازمند رضایت طرفین است. در صورت عدم سازش، شورا وارد رسیدگی ماهوی در حدود صلاحیت قانونی خود میشود یا پرونده را به مرجع صالح ارجاع میکند. توضیح تکمیلی: 1) مبنای قانونی ارجاع به شورای حل اختلاف - قانون شوراهای حل اختلاف مصوب 1394 و اصلاحات بعدی، دو نقش برای شورا پیشبینی کرده است: الف) نقش صلحی و میانجیگرانه در کلیه اختلافات، حتی خارج از صلاحیت اصلی شورا، در حدودی که قانون اجازه دهد. مطابق ماده 11 قانون، شورا میتواند برای ایجاد صلح و سازش اقدام کند و صورتجلسه سازش حکم لازمالاجرا دارد. ب) صلاحیت ذاتی/ماهوی محدود در برخی دعاوی حقوقی و کیفری سبک. در حوزه تصادفات، حسب مورد: - در امور کیفری، جرایم غیرقابل گذشت سبک و برخی جرایم قابل گذشت با کیفرهای تعزیری درجه 8 (و آنچه در قانون تصریح شده) در صلاحیت شورا است. بسیاری از تصادفات رانندگی با صدمات بدنی غا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری