برای تنظیم «موضوع» و «خواسته» بهصورت دقیق و قابل رسیدگی در لوایح و دادخواستها، باید از همان ابتدا چهار مولفه را روشن، منجز و قابل سنجش کنید: مبنای حقوقی، جهات و اوصاف دعوا، اشخاص و رابطه آنها با دعوا، و نتیجهای که از دادگاه میخواهید. نکات عملی زیر بههمراه ارجاع به مقررات آیین دادرسی مدنی و قانون دیوان عدالت اداری، راهنمای شماست: 1) اصل شفافیت و قابلیت رسیدگی - ماده 51 قانون آیین دادرسی مدنی: خواهان باید در دادخواست «تعین خواسته و بهای آن» و «دلایل و منضمات» را ذکر کند. ابهام یا کلیگویی میتواند موجب اخطار رفع نقص یا رد دادخواست شود. - ماده 2 همان قانون: رسیدگی منوط به تقدیم دادخواست است؛ پس دقت در تبیین موضوع/خواسته، پیششرط ورود در ماهیت است. - در دیوان عدالت اداری نیز ماده 16 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، تعیّن خواسته و دلایل را الزامی میداند. 2) تفکیک موضوع از خواسته - موضوع: عنوان و ماهیت دعوا یا اقدام قضایی (مثلاً «مطالبه وجه ناشی از قرارداد فروش»، «الزام به تنظیم سند رسمی»، «ابطال رأی کمیسیون ماده 100»). - خواسته: نتیجه مشخصی که از مرجع قضایی میخواهید (حکم یا قرار به نفع شما)، بههمراه اوصاف آن (مبلغ، منبع تعهد، تاریخ، مشخصات مال/عمل). - خطای رایج: بهجای نتیجه، مسیر را خواسته بنویسیم (مثلاً «رسیدگی به...»). رسیدگی خواسته نیست؛ نتیجهای که مطالبه میکنید خواسته است. 3) اوصاف لازم برای یک خواسته صحیح - صراحت، انطباق با قانون و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری