بهعنوان راهنمای عملی و حقوقی: 1) ارکان لازم سفته (براساس ماده 308 قانون تجارت و عرف بانکی) برای اینکه سفته از نظر حقوقی “صحیح و قابل مطالبه” باشد، باید این ارکان را داشته باشد: - عنوان “سفته” یا “فتهطلب”: روی برگه چاپی سفته وجود دارد. - مبلغ سفته: به عدد و حروف. بهتر است هر دو را بنویسید و اگر اختلاف شد، مبلغ به حروف ملاک است. - گیرنده وجه (محالله): نام و مشخصات شخص یا مؤسسهای که قرار است وجه به او پرداخت شود. از صدور “در وجه حامل” برای سفتههای تضمینی پرهیز کنید و گیرنده را مشخصاً بنویسید. - تاریخ: - تاریخ صدور - تاریخ سررسید (در سفتههای تضمینی معمولاً یا تاریخ درج نمیشود یا تاریخ بلندمدت/مشروط نوشته میشود. توجه: درج شرط تضمین، وصف کیفری چک را بیاثر میکند، اما در سفته اصل تعهد باقی است. برای جلوگیری از سوءاستفاده، شیوه درج تاریخ را با رسید و قرارداد پیوند بزنید—پایینتر توضیح داده شده است.) - محل پرداخت: اگر ننویسید، محل اقامت متعهد (صادرکننده) محسوب میشود؛ بهتر است صریحاً بنویسید. - نام و امضای صادرکننده: امضا حتماً مطابق نمونه امضا باشد. اثرانگشت بهتنهایی کافی نیست مگر همراه امضا یا در مقام تنفیذ. - عندالاقتضا: شماره ملی، نشانی دقیق، کدپستی صادرکننده برای ابلاغها؛ و در صورت وجود، ظهرنویسان و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری