ماکیاولی برخلاف فیلسوفان پیش از خود، قدرت را نه اخلاقی بلکه ابزاری برای بقا و کنترل سیاسی دانست. او در کتاب شهریار نوشت که هدف اصلی حاکم، حفظ دولت است حتی اگر به قیمت فریب یا خشونت باشد. این نگاه، رئالیسم سیاسی را بنیان گذاشت.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
