افلاطون قدرت را نیرویی برای نظم و عدالت در جامعه میدانست، نه صرفاً ابزار سلطه. او معتقد بود حاکمان فیلسوف باید با دانش و فضیلت، قدرت را در خدمت خیر عمومی قرار دهند. از دید او، قدرت بدون حکمت به استبداد میانجامد و شهر ایدهآل زمانی محقق میشود که عقل بر نفس و جامعه حکمفرما باشد.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری