نئوکلاسیکها در قرن ۱۸ میلادی با حفظ ارزشهای عقلانی کلاسیک، به مسائل اجتماعی و اخلاقی پرداختند. آنها نظم و هماهنگی را همچنان اصل دانستند اما نگاه انسانیتری به جامعه داشتند. در ادبیات فارسی نیز نویسندگانی مانند ملکالشعرا بهار از این گرایش تأثیر گرفتند. تفاوت اصلی در انعطافپذیری و نگاه انتقادیتر نئوکلاسیکهاست. این تغییر باعث نزدیکی بیشتر آثار به زندگی واقعی شد.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری