در سبک عراقی، مفاهیم بیشتر ذهنی و فلسفیاند در حالی که در خراسانی ملموس و واقعیاند. وزن شعر نرمتر و بیان شاعرانهتر است. استفاده از واژههای عربی در سبک عراقی بیشتر است. تشبیهها اغلب به استعاره تبدیل میشوند. به طور کلی، شعر عراقی به درون و احساس انسان میپردازد نه به بیرون و واقعیت.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
