سبک عراقی با ظرافت زبانی و عمق معنایی شناخته میشود. شاعر در این سبک به عرفان، عشق و زیبایی معنوی میپردازد. واژگان لطیفتر و موسیقاییترند و تصاویر ذهنیتر میشوند. حافظ، سعدی و مولوی نمایندگان برجسته این سبکاند. این دوره نقطه عطفی در غنای معنوی شعر فارسی است.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری