در ایران باستان و دوران اسلامی، دربارها نقش اصلی در رشد ادبیات داشتند. شاعران وابسته به دربار از پادشاهان حمایت میکردند و در مدح آنها شعر میگفتند. این حمایت مالی باعث شکوفایی شعر شد اما آزادی فکری را محدود کرد. بعدها با قدرتیابی مردم، ادبیات مردمیتر شد. این تغییر مسیر مهمی در تاریخ ادبیات فارسی بود.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری