چه نوع خواسته‌ای در این دعوا مناسب‌تر است؟

پاسخ کوتاه: در دعوای ناشی از تأخیر در تحویل خودرو، معمولاً ترکیب این خواسته‌ها مناسب‌تر است: 1) الزام خوانده به تحویل خودرو موضوع قرارداد، 2) مطالبه وجه التزام/خسارت تأخیر طبق قرارداد (در صورت وجود بند وجه‌التزام)، 3) مطالبه خسارت تأخیر بر مبنای قواعد عام مسئولیت قراردادی و مواد 221، 222، 226، 227 و 230 قانون مدنی، 4) مطالبه خسارت دادرسی و هزینه‌ها. بسته به وضعیت، می‌توان تقاضای توقیف تأمینی یا دستور موقت نیز مطرح کرد. راهنمای عملی: 1) تعیین خواسته - الزام به تحویل مبیع: «الزام خوانده به تحویل خودروی … به شماره VIN/مشخصات … طبق قرارداد مورخ …» - خسارت قراردادی (وجه التزام): اگر در قرارداد وجه التزام برای هر روز/ماه تأخیر تعیین شده، خواسته را چنین قید کنید: «محکومیت خوانده به پرداخت وجه التزام تأخیر در تحویل از تاریخ … تا زمان تحویل واقعی خودرو، مطابق بند … قرارداد.» - خسارت غیرقراردادی/قواعد عام: اگر وجه‌التزام ندارید یا ناکافی است: «محکومیت خوانده به پرداخت خسارات وارده ناشی از تأخیر در ایفای تعهد به استناد مواد 221، 226، 227 و 229 قانون مدنی، بر مبنای نظریه کارشناس.» -