آیا می‌توان تأمین خواسته یا دستور موقت گرفت؟

راهنمای عملی طرح دعوای «تأخیر در تحویل خودرو» و امکان تأمین خواسته یا دستور موقت 1) عنوان و خواسته‌های دعوا - خوانده: شرکت خودروساز/نمایندگی/فروشنده. - خواسته‌ها (بر حسب پرونده): - الزام به تحویل خودرو طبق قرارداد. - مطالبه خسارت تأخیر در تحویل (وجه التزام قراردادی یا خسارت تأخیر بر اساس قواعد عمومی). - مطالبه خسارت کاهش ارزش پول/تورم (در صورت پیش‌بینی قراردادی یا استناد به ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی برای خسارت تأخیر تأدیه در دیون پولی). - مطالبه خسارت دادرسی (هزینه دادرسی، حق‌الوکاله). - صدور قرار تأمین خواسته یا دستور موقت (در صورت وجود شرایط). 2) مستندات قانونی مهم - قانون مدنی: - مواد 219 و 220: لزوم قراردادها و مسئولیت نقض. - ماده 226 و 227: شرط مطالبه خسارت و نیاز به اثبات تقصیر/عدم انجام تعهد مگر وجود وجه التزام. - ماده 230: وجه التزام؛ دادگاه باید مطابق توافق عمل کند. - مواد 221 و 222: حق الزام متعهد به انجام تعهد. - قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د.م): - تأمین خواسته: مواد 108 تا 129. - دستور موقت: مواد 310 تا 325. - خسارت تأخیر تأدیه در دیون پولی: ماده 522 (در صورت مطالبه دین پولی و تمکن مدیون و تغییر فاحش شاخص). - قانون حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان خودرو و آیین‌نامه‌های مرتبط (در صورت شمول، برای خسارات تأخیر تحویل، جرائم تاخیر و الزام به تحویل). 3) امکان اخذ «تأمین خواسته» - ماهیت: توقیف موقت اموال خوانده برای تضمین اجرای حکم نهایی. - شرایط صدور: - ماده 108 ق.آ.د.م: در سه فرض بدون لزوم تودیع خسارت احتما