راهنمای کاربردی تنظیم الحاقیه در قراردادهای پیمانکاری برای پیشگیری از اختلاف و تقویت ادله در دادرسی 1) رعایت تشریفات شکلی و امضای معتبر - الحاقیه باید همانند قرارداد اصلی «مکتوب»، «دارای تاریخ دقیق» و «به امضای اشخاص صاحب اختیار» برسد. در صورت شخصیت حقوقی، درج نام و سمت امضاکنندگان و مستندات اختیار (مثل صورتجلسه هیأت مدیره، آگهی آخرین تغییرات روزنامه رسمی، وکالتنامه) ضروری است. استناد: مواد 10 و 190 قانون مدنی (اصل آزادی قراردادها و شرایط صحت معامله)، ماده 219 ق.م (الزامآور بودن عقود)، مواد 1257 و 1301 ق.م (ادله اثبات). - از مهر شرکت بهتنهایی بهعنوان جانشین امضا استفاده نکنید؛ امضای مجاز لازم است. در قراردادهای دولتی، رعایت آییننامهها و حدود اختیارات مقام مجاز الزامی است (قانون برگزاری مناقصات و آییننامههای مرتبط). 2) تعیین دقیق دامنه الحاقیه - در صدر سند قید شود: «این الحاقیه جزء لاینفک قرارداد شماره … مورخ … بین … و … است و در تعارض، مفاد بندهای … اصلاح میگردد/تقدّم دارد.» - صریحاً بیان کنید کدام بندها «اصلاح»، «الحاق»، «حذف» یا «تفسیر» میشوند و متن جایگزین را کامل بیاورید. از عبارات کلی یا مبهم پرهیز کنید. استناد: مواد 224 و 225 ق.م (تفسیر قرارداد بر وفق عرف و قرائن؛ ابهام به زیان مُنشئ). 3) تشریح شفاف محدوده کار و تغییرات - در پیمانکاری، هر تغییر باید با: - شرح فنی دقیق (نقشه، مشخصات، رفرنس استاندارد) - مقدار/حجم (BOQ، صورتمقادیر) - برنامه زمانبندی اصلاحی (Milestones، تمدید مدت)
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری