زنجیره حفاظت از ادله (Chain of Custody) در پروندههای تشخیص قدمت دستنوشتهها، حلقهای حیاتی میان آزمایشگاه و دادگاه است؛ یعنی مسیر مستندسازیشدهای که نشان میدهد سند از لحظه کشف و ضبط تا ارائه در دادگاه، در چه زمانی، در اختیار چه شخص یا مرجعی بوده، چگونه بستهبندی، نگهداری، انتقال و آزمایش شده و چه تغییراتی (در صورت وجود) بر آن اعمال شده است. هر نقص در این زنجیره میتواند اصالت ادله را مخدوش و ارزش اثباتی آن را کاهش دهد یا حتی منجر به عدم پذیرش آن توسط دادگاه شود. 1) مبانی قانونی در حقوق ایران - قانون آیین دادرسی کیفری 1392: - ماده 148 و 149: ضبط، تحویل و نگهداری اشیاء و اسناد کشفشده باید وفق مقررات و با تنظیم صورتجلسه باشد. - ماده 150: هرگونه تغییر، دستکاری یا آسیب به ادله ممنوع است؛ مأمور مکلف به حفظ تمامیت ادله است. - مواد 151 و 152: بستهبندی، پلمب، فهرستبرداری، تعیین مشخصات و ارسال به مراجع ذیصلاح (از جمله آزمایشگاه) با صورتجلسه و امضا. - ماده 199 و 210: ارزیابی ارزش اثباتی دلایل و نظریه کارشناسی بر عهده دادگاه است؛ دادگاه میتواند در صورت تردید به ادله یا روند تحصیل آن، آن را بیاعتبار یا کماعتبار بداند. - ماده 215 به بعد و مواد مربوط به ادله الکترونیک و فنی: لزوم رعایت تشریفات نگهداری و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری