مهم‌ترین محدودیت‌های روش‌های غیرمخرب چیست؟

پاسخ به زبان ساده و کاربردی، با نگاهی هم‌زمان به استانداردهای علمی و ملاحظات حقوق ایران: 1) مفهوم و جایگاه حقوقی روش‌های غیرمخرب - روش‌های غیرمخرب (Nondestructive) در تشخیص قدمت دست‌نوشته‌ها شامل طیف‌سنجی (UV/Vis/IR)، تصویربرداری چندطیفی، XRF، بررسی‌های فیزیکی-میکروسکوپی و تحلیل‌های مقایسه‌ای بدون برداشت نمونه است. این روش‌ها به‌دلیل حفظ تمامیت سند برای ارائه در دادگاه ترجیح داده می‌شوند. - در نظام ادله ایران، اعتبار چنین ارزیابی‌هایی ذیل «کارشناسی» قرار می‌گیرد (مواد 257 تا 265 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 154 به بعد قانون آیین دادرسی کیفری). دادگاه به نتیجه کارشناسی به‌عنوان اماره معتبر می‌نگرد، اما الزاماً مقید به آن نیست و می‌تواند ارزیابی تکمیلی یا هیئت سه‌نفره/پنج‌نفره کارشناسی مطالبه کند. 2) مهم‌ترین محدودیت‌های علمی-فنی روش‌های غیرمخرب - تفکیک‌پذیری زمانی محدود: اغلب می‌توان «نسبی» بودن قدمت را سنجید (قدیمی‌تر/جدیدتر بودن نسبت به مرجع)، نه تاریخ‌گذاری تقویمی دقیق. تفاوت چندساله نزدیک به زمان نگارش معمولاً با قطعیت بالا تفکیک‌پذیر نیست. - حساسیت به متغیرهای محیطی: نور، رطو