خلاصه پاسخ: خیر. در حقوق ایران «اظهار خلاف واقع» یا دروغگویی در فرآیند دادرسی فقط مخصوص شهود نیست. بسته به سمت و نقش فرد (شاهد، کارشناس، مترجم، داور، اصحاب دعوا، مطلع، و حتی وکیل) عنوان مجرمانه و پیامدهای متفاوتی پیشبینی شده است. در مواردی مانند شهادت دروغ، گواهی خلاف واقع کارشناس یا مترجم و داور، قانونگذار صریحاً جرمانگاری کرده و مجازات تعیین نموده است؛ در برخی موارد دیگر، اگرچه «صرف دروغگویی» ممکن است جرم مستقل نداشته باشد، اما میتواند تحت عناوین دیگر (مانند جعل، استفاده از سند مجعول، کلاهبرداری، شهادت کذب غیر مستقیم، اخلال در امر دادرسی، یا تحصیل مال نامشروع) قابل تعقیب باشد و نیز آثار حقوقی مهمی بر اعتبار ادله و رأی دادگاه دارد. تفکیک اشخاص و وضعیتها: 1) شهود - عنوان جرم: شهادت دروغ (شهادت کذب). - مبنا: ماده 650 قانون مجازات اسلامی (کتاب تعزیرات مصوب 1375) مقرر میدارد شهادت دروغ در محاکم جرم است و برای آن مجازات حبس و جزای نقدی پیشبینی شده است. همچنین در صورت تحصیل مال بر مبنای شهادت دروغ، امکان تعقیب به عناوین شدیدتر مانند مشارکت/معاونت در کلاهبرداری نیز مطرح است. - آثار دادرسی: شهادت کذب از ادله ساقط میشود، میتواند موجب اعاده دادرسی یا فرجام/تجدیدنظر در صورت تأث
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری