پاسخ کلی - قاعده: وکیل در دفاع از موکل مکلف است حقیقت را مخدوش نکند، ادله جعلی ارائه ندهد و مطالب خلاف واقع را آگاهانه عنوان نکند؛ اما الزام به افشای اسرار موکل یا اقرار به واقع علیه موکل نیز ندارد. مرز قانونی، اخلاقی و حرفهای میان «دفاع مشروع و حرفهای» و «بیان خلاف واقع» جایی است که وکیل از چارچوب ارائه تفسیر حقوقی، تحلیل ادله، تشکیک مستند و استنباط منطقی عبور کرده و وارد قلمرو «نسبت دادن علم به امری خلاف واقع»، «تحریف آگاهانه»، «اغفال دادگاه»، «ارائه دلیل مجعول» یا «تسلیم سند/اظهارنامه کاذب» میشود. مبانی قانونی و مقررات صنفی 1) قانون آیین دادرسی کیفری - ماده 190 و 348: حق دفاع وکیل در طرح ایرادات، دفاع ماهوی و شکلی و نقد ادله را به رسمیت میشناسد. - ماده 194 و 195: دادگاه باید بر اساس ادله و امارات رسیدگی کند؛ ارائه ادله خلاف واقع یا تحصیل ناصحیح دلیل ممنوع و بیاثر است. - ماده 648 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) ناظر به افشای اسرار حرفهای: وکیل مکلف به حفظ اسرار موکل است. 2) قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) - ماده 534 و 535: جعل و استفاده از سند مجعول جرم است؛ وکیل در صورت ارائه سند مجعول یا آگاهی از جعلیت و استعمال آن، قابل تعقیب
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
