پاسخ کوتاه: بله، در حقوق ایران امکان جبران خسارت زیاندیده از «اظهار خلاف واقع» در فرآیند دادرسی وجود دارد؛ اما شیوه و شرایط آن بستگی به ماهیت عمل (شهادت دروغ، گزارش کارشناسی خلاف واقع، اقرار یا اسناد مجعول/بیاعتبار، شکایت یا ادعای بیپایه واهی، گواهی کذب مأمور رسمی و…) و نیز به رابطه سببیت میان اظهار خلاف واقع و ورود ضرر دارد. زیاندیده میتواند هم از طریق سازوکارهای خاص (مانند اعاده دادرسی، اعتراض ثالث، مسئولیت کیفری شاهد کاذب/کارشناس/مأمور) و هم از مسیر قواعد عام مسئولیت مدنی، مطالبه خسارت کند. چارچوب حقوقی و مبانی: - اصل کلی مسئولیت مدنی: هرکس بدون مجوز قانونی، عمداً یا در نتیجه بیاحتیاطی به دیگری زیان وارد کند، مسؤول جبران آن است (ماده 1 قانون مسئولیت مدنی، مواد 328 و 331 قانون مدنی). شرط اساسی، وجود ضرر، فعل زیانبار، رابطه سببیت و تقصیر (یا ضمان قانونی) است. - ممنوعیت و ضمانت اجرای اظهار خلاف واقع در دادرسی: - شهادت دروغ: جرم است (مواد 650 و مرتبط قانون مجازات اسلامی تعزیرات 1375 و ماده 160 به بعد قانون مجازات اسلامی 1392 در ادله اثبات؛ همچنین ماده 203 قانون آیین دادرسی کیفر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
