تفاوت «خروج» با «فسخ مشارکت» در سهامی خاص چیست؟

AUتحریریه
۱۴۰۴/۰۷/۱۲
6 دقیقه مطالعه
پاسخ حقوقی به‌صورت عملی و مستند به حقوق ایران 1) اصول کلی: «خروج» سهامدار از شرکت سهامی خاص بدون دلیل موجه - در حقوق شرکت‌های ایران (لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت 1347)، سهامدار شرکت سهامی خاص اصولاً «حق خروج یک‌جانبه» ندارد؛ چون شرکت سهامی بر مبنای سرمایه و سهام قابل نقل و انتقال بنا شده، نه بر مبنای شخصیت شرکا. - مکانیزم صحیح خروج در عمل: انتقال سهام به دیگری (سهامدار موجود یا شخص ثالث) و سپس استعفا از سمت‌ها (اگر سمتی دارد). به‌عبارت دقیق‌تر، خروج = فروش/انتقال سهام + قطع رابطه مدیریتی/سمتی. - مواد مرتبط: - ماده 40 و 41 لایحه 1347 درباره اوراق سهام و انتقال آن. - اصل آزادی انتقال سهام در سهامی عام و امکان پیش‌بینی محدودیت در اساسنامه در سهامی خاص. در سهامی خاص، می‌توان «شرط محدودکننده انتقال» گذاشت (مثلاً نیاز به موافقت هیأت‌مدیره یا مجمع). این محدودیت باید روشن، معقول و اساسنامه‌ای باشد. - اگر سهام بانام باشد، انتقال با ثبت در دفتر ثبت سهام شرکت و امضای انتقال‌دهنده و انتقال‌گیرنده و تأیید مدیرعامل/مسئول دفتر سهام تکمیل می‌شود. اگر گواهی‌نامه موقت سهام صادر شده، باید مسترد و ابطال/تعویض شود. راهکارهای عملی وقتی اساسنامه محدودیت گذاشته: - بررسی دقیق مواد مربوط به انتقال در اساسنامه: معمولاً موافقت هیأت‌مدیره/مجمع لازم است یا حق‌تقدم برای سهامدار
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
راهنمای عملی خروج سهامدار از شرکت سهامی خاص بدون دلیل موجه
مقدمه
این کتاب به زبانی ساده و کاربردی، راه‌های قانونی و فرایندهای عملی خروج سهامدار از شرکت سهامی خاص را در وضعیتی که دلیل موجه قضایی وجود ندارد، بررسی می‌کند. با تاکید بر اسناد ثبتی، مفاد اساسنامه، قراردادهای سهامداران و رویه‌های تجاری رایج، پاسخ‌های کوتاه و روشن ارائه می‌شود تا ریسک‌های حقوقی، مالیاتی و مدیریتی خروج به‌حداقل برسد.
دسترسی سریع پس از خرید

دسترسی سریع پس از خرید