خلاصه کاربردی: در شرکت سهامی خاص، «حق خروج یکجانبه» برای سهامدار پیشبینی نشده است؛ خروج معمولاً فقط از طریق انتقال سهام به دیگری یا استفاده از سازوکارهای توافقی/اساسنامهای ممکن است. خروج «بدون دلیل موجه» (مثل عدم وجود حکم فسخ، بطلان یا حق مطالبه خرید سهام توسط شرکت/سایر سهامداران) ریسکهای حقوقی، قراردادی و مالی مهمی دارد. مسیرهای عملی خروج - انتقال سهام: رایجترین راه؛ نیازمند رعایت تشریفات قانونی و اساسنامه (مواد 40، 41، 42 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347). ممکن است منوط به موافقت هیأتمدیره، حق تقدم/اولویت یا محدودیتهای اساسنامه باشد. - بازخرید/تقلیل سرمایه: جز در موارد خاص، شرکت حق بازخرید سهام خود را ندارد مگر در چارچوب کاهش سرمایه طبق مواد 189 به بعد لایحه و تشریفات مجمع و آگهیهای قانونی. - شرط یا توافق خروج در اساسنامه/قرارداد سهامداران: اگر وجود دارد، مطابق همان عمل میشود (حق فروش اجباری به سایرین، مکانیسم قیمتگذاری، درگالون/تگالون، ROFR و ROFO). - طرح دعواهای خاص: فقط در صورت وجود «سبب موجه» مثل بطلان تصمیمات، سوءمدیریت، تضییع حقوق اقلیت (مواد 270، 274، 275، 276، 270 به بعد) که موضوع سؤال شما نیست. مهمترین ریسکها در خروج بدون دلیل موجه 1) عدم امکان حقوقی خروج یکجانبه - قانون برای سهامدار حق استعفا یا فسخ عضویت پیشبینی نکرده است؛ تا وقتی سهام را منتقل نک
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری