پاسخ اجمالی: در نظام حقوقی ایران “ایثارگر” عنوانی عام است و “جانباز”، “آزاده” و “خانواده شهید” (شامل همسر، فرزندان، والدین و در برخی موارد خواهر/برادر تحتتکفل) مصادیق خاص آناند. دامنه شمول و نوع مزایا در قوانین مادر و مقررات اجرایی متفاوت است: برخی حمایتها مشترک و برخی اختصاصی هر گروه است. مبنای اصلی، قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران 1386 و اصلاحات بعدی، بههمراه مقررات بنیاد شهید و امور ایثارگران و قوانین بودجه سنواتی است. ۱) تعاریف قانونی و منابع اصلی - قانون جامع خدماترسانی به ایثارگران مصوب 1386 و اصلاحی 1391 و 1401 (قانون مادر). - آییننامههای اجرایی هیئت وزیران و مصوبات بنیاد شهید و امور ایثارگران. - قوانین استخدامی و بودجههای سنواتی (برای امتیازات استخدامی، سهمیهها و فوقالعادهها). - تعاریف: - ایثارگر: اصطلاح عام شامل شهید، جانباز، آزاده و افراد تحتعنوان رزمنده (دارای سابقه حضور در جبهه) و خانوادههای آنان. قانون جامع در مواد آغازین و تعاریف بنیاد شهید، این شمول را بیان میکند. - شهید: کسی که در راه اهداف انقلاب و دفاع از کشور به شهادت رسیده است. خانواده شهید: همسر، فرزندان، والدین (و حسب مورد افراد تحت تکفل قانونی). - جانباز: فردی که به سبب مجروحیت یا آسیب ناشی از مأموریتهای ایثارگری دچار درصد مشخص از نقص جسمی/روانی شده و درصد جانبازی او توسط کمیسیونهای پزشکی بنیاد و مراجع ذیصلاح تأیید شده است. - آزاده: اسیر یا مفقودالاثر آزادشده از اسارت دشمن (با سابقه اسار
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری