پاسخ کوتاه: مسئولیت همسایه مالک درخت، در فرض ایجاد مزاحمت یا ورود خسارت، بر پایه قواعد عام مسئولیت مدنی (مواد 1، 2 و 3 قانون مسئولیت مدنی)، قاعده لاضرر و منع سوءاستفاده از حق، و نیز مقررات املاک مجاور در قانون مدنی (مواد 132، 132 مکرر عرفی/تفسیری، 132 بهعلاوه 132 ق.م درباره منع تصرفات مضره و ماده 132 بههمراه رویه) و قواعد فقهی اتلاف و تسبیب است. همچنین در مورد تجاوز ریشه یا شاخه به ملک مجاور و ورود ضرر یا سلب انتفاع، امکان طرح دعوای رفع مزاحمت/ممانعت از حق و مطالبه خسارت وجود دارد. تحلیل و استناد قانونی: - اصل منع اضرار به غیر و سوءاستفاده از حق: هرچند قانون مدنی بهصراحت اصل «لاضرر» را بیان نکرده، اما در رویه و دکترین حقوقی ایران اصل منع اضرار و سوءاستفاده از حق پذیرفته شده و مبنای محدود کردن حقوق مالکانه در صورت ورود ضرر ناروا به غیر است. ماده 132 قانون مدنی: «کسی نمیتواند در ملک خود تصرفی کند که مستلزم تضرر همسایه شود.» این ماده، ستون اصلی مسئولیت همسایه در قبال آثار زیانبار ناشی از درخت (سایهاندازی مفرط، ریزش برگ و میوه بهنحو غیرمتعارف، ریشهدوانی و تخریب پی یا کفسازی، انسداد ناودان و مجرای فاضلاب، خطر سقوط شا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری