پاسخ کوتاه: اگر اطلاعات موردنیاز برای رسیدگی قضایی «محرمانه» باشد، اصل بر لزوم رعایت طبقهبندی و تشریفات قانونی است. قاضی میتواند استعلام کند، اما دسترسی و تبادل اطلاعات باید مطابق قوانین محرمانگی، با ذکر ضرورت، محدوده، و اخذ مجوزهای لازم انجام شود. رد یا محدودسازی دسترسی توسط مرجع نگهدارنده اطلاعات در چارچوب قانون ممکن است، مگر آنکه قانون یا دستور قضایی واجد صلاحیت خلاف آن را ایجاب کند. راهنمای عملی گامبهگام: 1) تشخیص ماهیت محرمانگی - ابتدا بررسی کنید آیا اطلاعات طبق قانون بهطور خاص «محرمانه/سری/بهکلی سری» طبقهبندی شدهاند یا مشمول اسرار دولتی، تجاری یا حرفهای هستند. - مستندات اصلی: - قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات 1388 (مواد 13 و 14: استثنائات دسترسی، از جمله اطلاعات طبقهبندیشده، اسرار دولتی، امنیت ملی، نظم عمومی، حریم خصوصی، اسرار تجاری). - آییننامه اجرایی قانون مذکور. - قانون مجازات انتشار و افشای اسناد و اطلاعات محرمانه و سری دولتی 1353 و آییننامه طرز تعیین و تفکیک اسرار دولتی 1354. - قانون جرایم رایانهای (در خصوص دسترسی غیرمجاز). - قوانین خاص بخشی (بانکی، مالیاتی، بیمهای، بهداشتی، نظامی و …) مثل: - ماده 232 قانون مالیاتهای مستقیم (
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری