راهنمای عملی تفسیر و کاربرد تبصره ۳ ماده ۲ قانون ملی شدن جنگلها و مراتع، همراه با توصیههای پیشگیرانه 1) مبنای قانونی و تفسیر - قانون ملی شدن جنگلها و مراتع مصوب 1341 و قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع 1346 (با اصلاحات بعدی) چارچوب اصلی را تعیین میکنند. ماده 2 قانون ملی شدن، اصل ملی بودن را اعلام میکند و تبصره 3 (در تفسیر رویهای) ناظر بر استثنائات، حقوق مکتسبه و نحوه تشخیص و تحدید حدود، و نیز تکالیف ادارات منابع طبیعی در تفکیک اراضی ملی از مستثنیات اشخاص است. - در عمل، تبصره 3 به پیوند با مواد 55 و 56 قانون حفاظت و بهرهبرداری (تشخیص منابع ملی، صدور و ابلاغ آگهی تشخیص، مهلت اعتراض) و آییننامه اجرایی ماده 56 و بخشنامههای سازمان جنگلها و مراتع متکی است. همچنین مواد 1، 2، 9 و 10 قانون زمین شهری (در محدوده شهری) و مواد 1 و 2 قانون تعیین تکلیف اراضی اختلافی موضوع اجرای ماده 56 مصوب 1367 (و آییننامه آن) در فرآیند اعتراض و تعیین تکلیف مؤثرند. آرای وحدت رویه دیوان عالی کشور و هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نیز در تعیین مرجع صالح و حدود اختیار اداری نقش کلیدی دارند. نکته تفسیری کلیدی: - تبصره 3 بهصورت رویهای بدین معنا فهم میشود که: ملیشدن نافی حقوق مکتسبه اشخاص بر اعیان و اراضی احرازاً دایر و دارای سابقه ع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
