پاسخ کوتاه: در قانون ایران عدد واحد و جامعِ سراسری برای «فاصله قانونی کاشت درخت از مرز ملک» وجود ندارد. فاصله مجاز بسته به نوع درخت (کمریشه/پرریشه)، محل (شهری/روستایی)، نوع ملک مجاور (راه، نهر، قنات، دیوار، ملک خصوصی)، و مقررات محلی (بخشنامههای جهاد کشاورزی/شهرداری/دهیاری) تعیین میشود. با این حال، چند قاعده و منبع مهم را باید در نظر گرفت: 1) در مناطق شهری و حریم شهرها - قانون شهرداری و آییننامهها/طرحهای تفصیلی و ضوابط فضای سبز هر شهر، معمولاً حداقل فاصله درخت از مرز معابر، دیوارها، تأسیسات زیرسطحی و املاک مجاور را تعیین میکند. این ارقام در شهرهای مختلف متفاوت است (برای نمونه، در بسیاری از دستورالعملهای فضای سبز شهری: 1 تا 2 متر برای درختان کمریشه و 2 تا 3 متر یا بیشتر برای درختان پرریشه از دیوار و مرز ملک؛ اما باید به ضوابط محلی همان شهر رجوع شود). - استناد: مواد 55 و 100 قانون شهرداری (وظایف و ضوابط ساختمانی و عمرانی)، مقررات طرحهای جامع/تفصیلی و دستورالعملهای سازمان پارکها و فضای سبز هر شهر. 2) در اراضی ک
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
