در حقوق ایران، اصل بر عمومی بودن آبهاست مگر خلاف آن ثابت شود. طبق ماده 1 و 2 قانون توزیع عادلانه آب 1361، آبهای سطحی و جاری جزء انفال و در اختیار حکومت است؛ اما «نهر اختصاصی» وقتی محقق است که مجرای نهر و آب ناشی از حقابه یا ایجاد خصوصی، با مجوز قانونی و مالکیت/حق انتفاع اشخاص ایجاد و نگهداری شود. تفکیک: - نهر عمومی: مجرا و آب آن م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری