واگذاری زمین برای طرح‌های گردشگری بر چه قوانین و مقرراتی استوار است؟

پاسخ کوتاه: چارچوب واگذاری زمین برای طرح‌های گردشگری در ایران عمدتاً بر اساس قانون زمین شهری، قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع، قانون ساماندهی و حمایت از تولید و عرضه مسکن (برای اراضی دولتی)، آیین‌نامه‌های واگذاری اراضی ملی و دولتی به طرح‌های غیرکشاورزی، مصوبات شورای‌عالی شهرسازی و معماری، قوانین مرتبط با مناطق ساحلی و حریم دریا، مقررات محیط‌زیستی سازمان حفاظت محیط زیست، و بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌های وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی (MCTH) و سازمان‌های منابع طبیعی و راه‌وشهرسازی استوار است. در ادامه جمع‌بندی دقیق‌تر: 1) مبانی کلی و تملک/مالکیت دولت - قانون اساسی (اصل 45): انفال و ثروت‌های عمومی از جمله اراضی موات و جنگل‌ها و مراتع در اختیار حکومت اسلامی است. - قانون زمین شهری مصوب 1366 و آیین‌نامه اجرایی آن: تعیین تکلیف اراضی موات، بایر و دایر شهری و تشریفات واگذاری اراضی دولتی در محدوده و حریم شهرها. - قانون ملی شدن جنگل‌ها و مراتع 1341 و قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع 1346 و اصلاحات: تعیین وضعیت اراضی ملی و اختیار سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور در واگذاری بهره‌برداری/اجاره اراضی ملی برای طرح‌های غیرکشاورزی از جمله گردشگری، با رعایت ملاحظات فنی و زیست‌محیطی. 2) چارچوب ویژه واگذاری اراضی ملی و دولتی به طرح‌های غیرکشاورزی (از جمله گردشگری) - آیین‌نامه اج