پاسخ کوتاه: نظارت بر واگذاری زمین برای طرحهای گردشگری «چندلایه» است و توسط دستگاههای مختلف، از مرحله صدور مجوز تا بهرهبرداری و پس از آن، بر اساس قوانین بالادستی (قوانین اراضی ملی و منابع طبیعی، محیطزیست، مقررات ثبت و تملک، آییننامههای سرمایهگذاری گردشگری و مقررات شورایعالی شهرسازی و معماری) اعمال میشود. مهمترین رکنها: وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی (MCTH) بهعنوان مرجع تخصصی طرح گردشگری؛ وزارت جهاد کشاورزی و سازمان منابع طبیعی (برای اراضی ملی/مرتعی/کشاورزی)؛ سازمان حفاظت محیطزیست (EIA و مناطق تحت مدیریت)؛ دستگاههای محلی (استانداری/کارگروه زیربنایی و شورای برنامهریزی)؛ شهرداری و راهوشهرسازی (کاربری و طرحهای توسعه شهری)؛ اداره ثبت اسناد (ثبت حقوق عینی/انتفاعی/اجاره بلندمدت). در ادامه چارچوب قانونی و فرآیند نظارت: 1) مبانی قانونی و مراجع صلاحیتدار - قانون حفظ و حمایت از منابع طبیعی و ذخایر جنگلی (مصوب 1346) و قانون ملی شدن جنگلها و مراتع (1341) + آییننامههای واگذاری اراضی ملی برای طرحهای تولیدی و خدماتی: هر نوع واگذاری اراضی ملی/مرتع منوط به موافقت سازمان منابع طبیعی و تشخیص کمیسیونهای مربوط (موضوع مواد 31 و 32 آییننامه اجرایی واگذاری اراضی ملی). - قانون افزایش بهرهوری بخش کشاورزی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
