در نظام حقوقی ایران، اطلاعات پزشکی میتواند به عنوان «دلیل» در دادگاه قابل استناد باشد، اما این استناد باید با رعایت قواعد حریم خصوصی و اسرار حرفهای انجام شود. تعادل میان کشف حقیقت و حفظ حریم خصوصی بر پایه اصول کلی قانون اساسی، قوانین عادی (از جمله آیین دادرسی کیفری و مدنی)، قانون مجازات اسلامی، قانون سازمان نظام پزشکی، و مقررات حمایت از دادههای شخصی/اسرار حرفهای برقرار میشود. خلاصه چارچوب و راهکارها: 1) مبانی قانونی پذیرش و محدودیتها - اصل 22 و 25 قانون اساسی: حیثیت و حریم خصوصی افراد محترم است؛ تعرض صرفاً به موجب قانون. - ماده 648 قانون مجازات اسلامی (کتاب تعزیرات): افشای اسرار پزشکی توسط پزشک و اشخاصی که به اعتبار شغل یا حرفه محرم اسرارند، ممنوع و قابل مجازات است؛ مگر در مواردی که «قانون» اجازه دهد یا ضرورتهای قانونی و قضایی ایجاب کند. - قانون سازمان نظام پزشکی و آییننامههای اخلاق پزشکی: رازداری پزشکی اصل است و افشا فقط در موارد استثنایی (حکم مرجع صالح، ضرورت دفاع از جان/سلامت، گزا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری