کدام مراجع صلاحیت وضع آیین‌نامه را دارند؟

به‌طور خلاصه، در نظام حقوقی ایران «آیین‌نامه»ها از مصادیق مقررات دولتی (مصوبات قوه مجریه و سایر مراجع اداری) هستند که برای اجرای قوانین یا تنظیم امور اداری وضع می‌شوند. صلاحیت وضع آیین‌نامه‌ها بر اساس قانون اساسی و قوانین عادی به مراجع زیر تعلق دارد: 1) هیأت وزیران (هیأت دولت) - مبنای صلاحیت: اصول 138 و 85 قانون اساسی. - هیأت وزیران می‌تواند برای اجرای قوانین، آیین‌نامه‌های لازم را تصویب کند و هر یک از وزرا نیز در حدود وظایف خود آیین‌نامه‌های اجرایی لازم را وضع می‌کنند. آیین‌نامه‌های وزرا نباید مخالف آیین‌نامه‌های هیأت وزیران باشد. - نمونه مبنا: اصل 138 ق.ا.: «مصوبات هیأت وزیران و آیین‌نامه‌های اجرایی...». همچنین طبق همین اصل، مصوبات دولت نباید مخالف متن و روح قوانین و مقررات عمومی کشور باشد. 2) وزرا و رؤسای سازمان‌های وابسته به قوه مجریه - مبنای صلاحیت: اصل 138 قانون اساسی و قوانین خاص مربوط به هر وزارتخانه/سازمان. - وزرا در حدود اختیارات قانونی و برای اجرای قوانین مصوب، آیین‌نامه‌های اجرایی یا دستورالعمل‌های لازم را وضع می‌کنند. این مصوبات نباید با مصوبات هیأت وزیران یا قانون مخالف باشد و غالباً نیازمند موافقت‌نامه یا تأیید مراجع فرادست هستند (حسب قانون خاص). 3) شورای عالی اداری و شوراها