پاسخ کوتاه: تدوین آییننامه در دستگاه اجرایی معمولاً با «نیازسنجی و احراز صلاحیت قانونی»، «پیشنویس کارشناسی»، «اخذ نظر ذینفعان و مراجع تخصصی»، «تطبیق حقوقی و مقرراتسنجی»، «تصویب در مرجع صالح (هیئت وزیران، وزیر ذیربط یا بالاتر)»، «ابلاغ و انتشار در روزنامه رسمی»، و «نظارت و ارزیابی پسینی» پیش میرود. جزئیات و مرجع تصویب تابع قانون بالادستیِ مأذونکننده (قانون مجلس یا مصوبه شورای عالی) و نوع آییننامه است. شرح مرحلهبهمرحله با استناد حقوقی: 1) احراز اختیار و مبنای قانونی - ابتدا دستگاه اجرایی باید احراز کند تدوین آییننامه در صلاحیت اوست و مستند به حکم قانون است. - مبانی: اصل 138 قانون اساسی (اختیارات هیئت وزیران و هر وزیر در حدود وظایف برای تصویب آییننامهها و بخشنامهها)، اصل 85 (تفویض وضع آییننامههای اجرایی برای حسن اجرای قوانین)، ماده 2 قانون مدنی (لازمالاجرا شدن مقررات پس از انتشار)، و بهویژه حکم خاص قانون ماهوی که «آییننامه اجرایی» را به دولت/وزارت مأذون کرده است. اگر مرجع بالادست «شورای عالی اداری/انقلاب فرهنگی/فضای مجازی» باشد، باید به اساسنامه و مصوبات آن شورا مراجعه شود. - نکته: از حدود قانون نباید تجاوز شود؛ آییننامه نمیتواند ایجاد تکلیف بر خلاف قانون یا توسعه/تضییق حکم قانون کند
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری