پاسخ بهعنوان وکیل دادگستری ایران: 1) متن و جایگاه ماده ۳۱۵ قانون تجارت ماده ۳۱۵ قانون تجارت (مصوب ۱۳۱۱) مقرر میکند: «دعاوی راجع به برات و فتهطلب و چک که از طرف تجار یا برای امور تجارتی صادر شده، پس از انقضای مواعد مذکور در این قانون (مواعد طرح دعوای رجوعی) مسموع نخواهد بود.» ماده مزبور در فصل اسناد تجارتی به معنای خاص (برات، سفته/فتهطلب و چک) آمده و طبیعتاً با قواعد خاص این اسناد از حیث مسئولیت تضامنی، مواعد اعتراض و رجوع و مرور زمان ویژه پیوند دارد. 2) تفسیر کارکردی (Functional) ماده ۳۱۵ - هدف حمایتی-تنظیمی: کارکرد اصلی ماده ۳۱۵ ایجاد قطعیت و سرعت در گردش اسناد تجاری و نظام اعتباری است؛ یعنی دارندگان باید در مهلتهای مقرر اقدام کنند تا اشخاص مسئول (صادرکننده، ظهرنویسها، ضمانتکنندگان) با ریسک نامحدود زمانی مواجه نشوند. - پیوند با مواعد خاص رجوع: ماده ۳۱۵ زمانی اعمال میشود که دارنده در مواعد قانونی برای رجوع (اعم از واخواست، طرح دعوای رجوعی، اقامه دعوا علیه مسئولین) اقدام نکرده باشد. در اسناد تجاری خاص، برای هر کدام مواعد و تشریفات متفاوتی پیشبینی شده است و عدم رعایت آنها، دعوای ناشی از سند را غیرمسموع میکند. - تفکیک «دعوا ناشی از سند» از «دعواهای مدنی/قهری»: تفسیر کارک
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری