نکات کلیدی و راهنمای عملی شکایت از راهداری به علت نقص در جاده و نقش نظریه کارشناسی: 1) مبنای مسئولیت راهداری - راهداری (سازمان راهداری و حملونقل جادهای یا ادارهکلهای تابعه) در قبال ایمنی راهها دارای تکلیف قانونی است. قصور در نگهداری، ایمنسازی، نصب علائم، رفع خطرات پیشبینیپذیر و هشداردهی، میتواند موجب مسئولیت مدنی دولت شود. - مستندات قانونی: - ماده 11 قانون مسئولیت مدنی: هرگاه کارمند دولت در انجام وظایف اداری زیان وارد کند، اداره متبوع مسئول جبران است. - ماده 1 و 2 قانون مسئولیت مدنی: هر کس بدون مجوز قانونی عمداً یا در نتیجه بیاحتیاطی به دیگری زیان وارد کند، مسئول جبران است. - اصل 171 و 173 قانون اساسی (از حیث مراجعه به دیوان عدالت اداری برای تظلمات علیه واحدهای دولتی)، و ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری در خصوص صلاحیت دیوان نسبت به دعاوی علیه دستگاههای اجرایی (برای ابطال تصمیم/تقصیر اداری و مطالبه خسارت در چارچوب مقررات). - آییننامهها و دستورالعملهای ایمنی راهها، آییننامه علائم و ایمنی راهها (مصوبات وزارت راه/شورای عالی ترافیک)، و استانداردهای سازمان ملی استاندارد/پروژههای راهسازی، بهعنوان ضوابط فنی که نقض آنها قرینه تقصیر است. - ماده 95 قانون محاسبات عمومی و قواعد حاکم بر اموال و تأسیسات دولتی (در قسمت نگهداری). 2) مرجع صالح برای طرح دعوا - برای مطالبه خسارت ناشی از تقصیر دستگاه اجرایی، دو مسیر متداول: - دادگاه عمومی حقوقی محل وقوع حادثه یا اقامت خوانده، به استناد قانون مسئولیت مدنی. - دیوان عدالت اداری، در قالب شکایت علیه دستگاه اجرایی و مطالبه خسارت ناشی از تصمیمات/اقدامات اداری (بهویژه زمانی که دعوا ناظر به تقصیر اداری و نه صرفاً روابط خصوصی باشد). رویه، هر دو را ممکن دانسته اما برای خسارت ص
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
