آیا حق نسق زارع قابل ارث بردن بود؟

پاسخ کوتاه: بله، “حق نسق” زارع (حق تصرف و بهره‌برداری عرفی و متعارف زارع بر قطعه زراعی تحت کشت، پیش از اصلاحات ارضی) در حقوق عرفی و رویه قضاییِ قبل از اصلاحات ارضی، قابل انتقال و قابل ارث بود و به ورثه منتقل می‌شد؛ اما ماهیت آن “مالکیت عین” نبود، بلکه حقی مبتنی بر تصرف و استمرار کشت و پرداخت حقوق مالکانه بود. پس از تصویب قوانین اصلاحات ارضی، وضعیت این حق با توجه به مقررات خاص اصلاحات تغییر یافت و عمدتاً در قالب اسناد واگذاری و مقررات جدید سامان‌دهی شد. توضیح حقوقی و مستندات: - در نظام پیش از اصلاحات ارضی، رابطه غالب بین مالک و زارع بر مبنای روابط ارباب و رعیت، مزارعه و اجاره اراضی برقرار بود. آنچه در عمل به آن “حق نسق” یا “حق رعیتی” گفته می‌شد، یک حق عرفیِ مستقر ناشی از تصرف مستمر، کشت متوالی، ادای سهم مالکانه، و وابستگی معیشتی زارع به زمین بود. این حق در عرف محل و رویه مراجع قضایی معتبر شناخته می‌شد و به‌طو