برای اثبات سلامت عقل و افاقه در لحظه انعقاد قرارداد، باید به معیارهای قانونی اهلیت و دلایل اثباتی متناسب با زمان و اوضاعواحوال انعقاد استناد کرد. چارچوب کلی: - مبنای قانونی: - ماده 210 قانون مدنی: متعاملین باید برای معامله اهلیت داشته باشند. - ماده 211: برای اینکه متعاملین اهل محسوب شوند باید بالغ، عاقل و رشید باشند. - ماده 1207: محجورین (از جمله مجانین) از تصرف در اموال و حقوق مالی خود ممنوعاند. - ماده 1213: مجنون دائمی مطلقاً محجور است؛ اما در جنون ادواری، معاملات در حال افاقه نافذ است. - اصل صحت معاملات (ماده 223 ق.م): وقوع عقد صحیح است مگر فساد آن معلوم شود. - بار اثبات: اصل بر عقل و اهلیت است؛ مدعی عدم اهلیت یا فقدان افاقه در لحظه عقد باید دلیل بیاورد (مواد 1257، 197 ق.آ.د.م). - نتیجه حقوقی مهم: - در جنون ادواری، معامله در زمان افاقه صحیح است. پس «اثبات افاقه در همان لحظه» یا حداقل «تزلزل ادعای جنون در آن لحظه» اهمیت دارد. - اگر ادعای بطلان/عدم نفوذ به جهت جنون مطرح شود، مدعی باید فقدان افاقه را در ز
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
