راهنمای عملی اثبات سلامت روان در محاکم قضایی و خطاهایی که باید از آن اجتناب شود 1) مبانی حقوقی و بار اثبات - اصل بر سلامت روان اشخاص است؛ هر کس مدعی عدم اهلیت یا اختلال روانی است باید اثبات کند. مواد 1207، 1210 قانون مدنی و ماده 199 قانون آیین دادرسی مدنی (اختیار قاضی در ارزیابی ادله) مؤید این امر است. در امور کیفری نیز مسئولیت کیفری در صورت جنون منتفی است (مواد 149 و 150 قانون مجازات اسلامی 1392). بنابراین معمولاً شما نیاز به “نقض” ادعای اختلال دارید، نه اثبات مثبت سلامت، اما عملاً دادگاه از شما دلایل اثباتی میخواهد. - تشخیص وضعیت روانی اشخاص از موضوعات تخصصی است و ارجاع به پزشکی قانونی یا هیأت کارشناسی روانپزشکی وفق مواد 257 تا 261 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 171 قانون آیین دادرسی کیفری معمول است. 2) مدارک و ادله مؤثر برای اثبات سلامت روان - نظریه تخصصی پزشکی قانونی یا هیأت سهنفره/پنجنفره روانپزشکی (در صورت اعتراض به نظریه بدوی، درخواست ارجاع به هیأت وفق ماده 261 ق.آ.د.م). - سوابق درمانی و پرونده پزشکی: گواهی روانپزشک معالج، تستهای روانسنجی استاندارد (MMPI، WAIS و...) به شرط انجام در مرکز معتبر. - شواهد رفتاری و
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
