بهعنوان وکیل پایهیک در حقوق عمومی و نظامی، خلاصه محدودیتهای قانونی “اضافهخدمت” و تنبیهات انضباطی در ارتش جمهوری اسلامی ایران (و سایر نیروهای مسلح) به شرح زیر است. استناد اصلی به قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران (مصوب 1366 با اصلاحات بعدی)، آییننامه انضباطی نیروهای مسلح، و قانون رسیدگی به تخلفات نیروهای مسلح و مقررات انضباطی مربوط است. 1) اصل قانونی بودن و منع تنبیه خودسرانه - هر نوع تنبیه انضباطی از جمله اضافهخدمت باید مستند به قانون و آییننامههای مصوب فرماندهی کل قوا/ستاد کل نیروهای مسلح باشد و توسط مقام صلاحیتدار اعمال شود. (اصل 36 قانون اساسی؛ ماده 144 قانون ارتش در خصوص مقررات انضباطی) - اعمال تنبیه خارج از فهرست مصوب، یا توسط مقامی که اختیار ندارد، باطل و قابل شکایت است. 2) انواع و سقفهای معمول تنبیه انضباطی - تنبیهات انضباطی در نیروهای مسلح طبقهبندی دارد: تذکر، توبیخ شفاهی/کتبی، کسر از مرخصی، محدودیت رفاهی/خدمتی، منع از ترفیع موقت، و اضافهخدمت. - سقف قانونی اضافهخدمت برای یک تخلف، در آییننامه انضباطی محدود است (مثلاً در بسیاری از واحدها: حداکثر 15 روز برای هر مورد تخلف عمومی؛ جمعپذیری نیز سقف کلی دا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری