در حقوق ایران، اعاده مهلت (بازگرداندن مهلت از دسترفته) در مواردی پذیرفته میشود که عدم اقدام بهموقع ناشی از عذر موجه باشد؛ اما در برخی موارد قانوناً یا بنا بر رویه، دادگاه آن را نمیپذیرد. مهمترین موارد عدم پذیرش اعاده مهلت عبارت است از: 1) وجود ابلاغ قانونی معتبر - اگر ابلاغ بهصورت قانونی انجام شده باشد (ولو واقعی نباشد) و خوانده/محکومعلیه در مهلت اقدام نکند، اصل بر عدم پذیرش اعاده مهلت است؛ مگر عذرهای خاص اثبات شود. ابلاغ قانونی شامل: الصاق اوراق، ابلاغ به نشانی ثبتی یا آخرین اقامتگاه اعلامشده، یا ابلاغ الکترونیکی در سامانه ثنا است. - مستند: مواد 68 تا 83 و 175 قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د.م) و مواد 13 و 20 آییننامه نحوه استفاده از سامانههای الکترونیک قضایی. 2) تقصیر یا اهمال خود متقاضی - در صورتی که از دست رفتن مهلت ناشی از بیاحتیاطی، بیمبالاتی یا خودداری از پیگیری باشد، اعاده
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
