در مقام وکالت، برای موفقیت در اعتراض به رأی به دلیل عدم ابلاغ، این نکات کلیدی را مدنظر قرار دهید: 1) تشخیص دقیق نوع ابلاغ و مستند کردن نقص - بررسی کنید ابلاغ واقعی بوده یا قانونی. در دعاوی حقوقی و کیفری، ابلاغ واقعی به شخص یا وکیل او ملاک است و در بسیاری از موارد شروع مواعد از ابلاغ واقعی است (مواد 68 تا 83 ق.آ.د.م؛ مواد 643 به بعد ق.آ.د.ک). اگر برگه ابلاغ به اشخاص غیرمجاز تحویل شده، نشانی اشتباه بوده، یا سامانه ثنا بدون دسترسی مؤثر مخاطب استفاده شده، میتواند مصداق عدم ابلاغ صحیح باشد. - از سامانه ثنا، گزارش وضعیت ابلاغ الکترونیک، لاگ زمان ارسال و مشاهده، و نیز گواهی عدم مشاهده را اخذ کنید. چاپ گواهیهای ثنا و استعلام از دفاتر خدمات قضایی برای پیوست ضروری است. - تطبیق آدرسهای اعلامی در پرونده با آدرس واقعی موکل و بررسی هرگونه تغییر نشانی و تکلیف اعلام آن (ماده 101 ق.آ.د.م؛ ماده 175 ق.آ.د.ک). 2) انتخاب شیوه صحیح اعتراض متناسب با مرحله و نوع رأی - اگر رأی حضوری تلقی شده اما ابلاغ واقعی نشده: واخواهی نسبت به رأی غیابی در مهلت قانونی پس از اطلاع واقعی ممکن است (مواد 303 و 306 ق.آ.د.م؛ ماده 406 ق.آ.د.ک). معیار «عدم ابلاغ واقعی» و «عدم دفاع» برای غیابی بودن اهمیت دارد. - اگر مهلت تجدیدنظر به سبب عدم ابلاغ صحیح سپری شده:
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری