پاسخ کوتاه: در دعاوی مربوط به «چکِ ضمانتِ خرجشده»، مؤثرترین ادله در دادگاه عبارتاند از: متن چک و ظهرنویسیها، رابطه پایه (قرارداد/ایمِیل/پیامک/فاکتور)، اقرار یا اظهارات طرفین، شهادت و قرائن، و ادله دیجیتال معتبر. در عمل، مهمترین اثر را سند کتبیِ روشن درباره ماهیت «ضمانتی بودن» چک و شرایط مطالبه آن دارد. اگر دارنده، ثالث با حسننیت باشد، اثبات ضمانتی بودن دشوارتر است. شرح کاربردی: 1) اصل بر تجاری بودن چک و قابلیت مطالبه است - مطابق ماده 310 به بعد قانون تجارت و ماده 3 قانون صدور چک (اصلاحی 1397)، چک سند طلب حال است و دارنده اصولاً میتواند وجه را مطالبه کند. وصف «ضمانتی» استثنا است و باید اثبات شود. - رأی وحدت رویه 733 هیأت عمومی دیوان عالی کشور (1393) تصریح دارد که وصف ضمانتی بودن چک، در برابر دارنده با حسننیتِ ثالث، معمولاً قابل استناد نیست مگر اینکه دارنده از این وصف مطلع بوده یا چک به او بهطور ناقص یا با ایراد منتقل شده باشد. 2) ادلهای که بیشترین اثر را دارد - متن چک و ظهرنویسیها: هرگونه قید صریح مثل «بابت ضمانت قر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
