مبنای قانونی محاسبه دیه و ارش کدام است؟

مبنای قانونی محاسبه دیه و ارش در حقوق ایران چنین است: 1) مبنای شرعی و قانونی اصلی - قانون مجازات اسلامی 1392 (کتاب چهارم: دیات) مواد 448 تا 727، به‌ویژه: - ماده 448: تعریف دیه - ماده 449: تعریف ارش (حکومت) - مواد 450 تا 474: قواعد کلی دیه و ارش (تعدد صدمات، تداخل، تغلیظ، دیه جنین، ارش در جراحات فاقد دیه مقدر و…) - مواد 477 تا 727: مقادیر دیه اعضاء، منافع و جراحات (دیه مقدر) - فقه امامیه به‌عنوان منبع تفسیر (اصل 167 قانون اساسی) در موارد سکوت یا اجمال 2) مبنای مبلغی (نرخ دیه) - ماده 554 ق.م.ا.: تعیین مبلغ دیه کامل هر سال بر عهده رئیس قوه قضاییه است. - بخشنامه‌های سالانه قوه قضاییه: مبلغ دیه کامل نفس (عمدتاً دیه مرد مسلمان در ماه‌های غیرحرام) و ضریب تغلیظ در ماه‌های حرام را اعلام می‌کند. همه دیه‌های اعضاء و جراحاتِ مقدر به نسبت این «دیه کامل» سنجیده می‌شوند. خسار