راهنمای عملی و حقوقی برای جمعآوری شواهدِ قابل استناد درباره تهدید و توهین در مدارس (براساس حقوق ایران) هدف: جمعآوری ادلهای که در مراجع انتظامی، دادسرا، دادگاه کیفری اطفال و نوجوانان یا شوراهای حل اختلاف و همچنین در روندهای انضباطی مدرسه قابل استناد باشد، با رعایت قوانین آیین دادرسی و حریم خصوصی. 1) انواع رفتارهای قابل پیگیری - توهین: نسبت دادن الفاظ رکیک یا تحقیرکننده به دیگری. ماده 608 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): توهین به افراد (غیر از قذف) قابل تعزیر است. - تهدید: ماده 669 تعزیرات: تهدید به قتل، ضرب، ضرر شرفی/مالی یا افشای سرّ، جرم است. - نشر اکاذیب/افتراء: ماده 698 تعزیرات و ماده 744 قانون جرایم رایانهای (افترای رایانهای، هتک حیثیت در فضای مجازی). - قذف: نسبت دادن زنا/لواط (مواد 245 به بعد قانون مجازات اسلامی) مجازات حدی دارد. 2) اصول کلیدی در جمعآوری ادله - مشروعیت و قانونی بودن: ادله باید بدون ارتکاب جرم و نقض حریم خصوصی گردآوری شود تا معتبر باشد. استراق سمع، نفوذ غیرمجاز به اکانتها، دسترسی به مکالمات خصوصی بدون رضایت طرفین یا بدون مجوز قضایی میتواند جرم باشد (مواد 1 و 3 قانون جرایم رایانهای؛ ماده 582 قانون مجازات درباره افشای اسرار توسط مأموران؛ ماده 17 و 18 جرایم رایانهای درباره هتک حیثیت). - اصالت و قابلیت انتساب: ادله باید قابل انتساب به شخص مرتکب باشد و امکان راستیآزمایی داشته باشد (مواد 648، 649 ق.آ.د.ک درباره ادله و کارشناسی الکترونیک به طور ضمنی؛ رویه قضایی در ارجاع به پلیس فتا). - حفظ و زنجیره نگه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری