پاسخ بهعنوان وکیل پایهیک دادگستری ایران خلاصه - حریم راهها (جادهها) در ایران بر اساس قوانین خاص راهسازی و آییننامههای اجرایی وزارت راه و شهرسازی تعیین میشود و هدف آن حفاظت ایمنی ترافیک، توسعه آتی راه و جلوگیری از تجاوز به محدودههای فنی راه است. - حدود حریم، بسته به نوع راه (آزادراه، بزرگراه، راه اصلی، فرعی، روستایی)، محل عبور (داخل یا خارج حریم شهر/روستا)، و وضعیت توپوگرافی و طرح هندسی راه متفاوت است. - تصرفات، ساختوساز و کشت در حریم ممنوع یا مقید به اخذ مجوز است و آثار مستقیم بر اراضی کشاورزی مجاور دارد (محدودیت بهرهبرداری، لزوم ترک کشت در حریم، لزوم اخذ مجوز برای چاه، دیوارکشی و…). مبانی قانونی اصلی - قانون ایمنی راهها و راهآهن مصوب 1349 (بهویژه مواد 1، 2، 3، 17 و 18) - آییننامه اجرایی قانون ایمنی راهها و راهآهن (مصوبات هیئت وزیران و بخشنامههای وزارت راه و شهرسازی/سازمان راهداری و حملونقل جادهای) - قانون احداث تونلها و پلهای عریض و قانون نحوه تقویم ابنیه، املاک و اراضی مورد نیاز طرحهای عمرانی دولت - قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها مصوب 1374 و اصلاحات 1385 (برای تغییر کاربری حاشیه راه) - مقررات طرحهای هادی روستایی و جامع/تفصیلی شهری (در محدودهها و حریم شهرها) تعاریف کلیدی - حریم راه: نوار اراضی دو طرف راه که برای ایمنی، نگهداری و توسعه آینده راه اختصاص مییابد. هرگونه عملیات عمرانی، احداث بنا، دیوارکشی، حفاری چاه، کاشت درختان بلند، نصب تأسیسات، تبلیغات و… در آن ممنوع یا نیاز
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری