پاسخ کوتاه و کاربردی حریم و حاشیه راه در ایران محدودهای است که برای ایمنی، بهرهبرداری و توسعه آتی راهها تعیین میشود و در آن کشت، احداث و هرگونه دخل و تصرف با محدودیتهای جدی روبهروست. مهمترین نتایج برای اراضی کشاورزی: ممنوعیت ساختوساز، محدودیت کشت درختان عمیقریشه یا سازههای آبی سنگین، لزوم اخذ مجوز برای هرگونه تأسیسات، و امکان معارض شدن طرحهای آتی راه با کشت شما. در صورت تداخل، جبران و تملک طبق قانون انجام میشود. مبانی قانونی و تعاریف اصلی - قانون ایمنی راهها و راهآهن مصوب 1349 و آییننامه اجرایی آن: قواعد مادر درباره حریم، حاشیه و منطقه نظارت راهها. - قانون احداث پروژههای عمرانی بخش راه و ترابری و ماده 17 آن (و آییننامه نحوه تعیین و آزادسازی حریم و اراضی): نحوه تملک، جبران خسارت و تأمین حریم. - قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغها مصوب 1374 و اصلاحات بعدی: لزوم اخذ مجوز برای هرگونه تغییر کاربری در اراضی کشاورزی (حتی خارج از حریم، اما در حریم عملاً مجوز داده نمیشود). - قانون زمین شهری و قانون مدنی در باب تملک و حقوق ارتفاقی دولت. - مصوبات وزارت راه و شهرسازی/سازمان راهداری و حملونقل جادهای درباره عرض حریم و حاشیه راهها بر حسب نوع راه. حریم، حاشیه و منطقه نظارت چه فرقی دارند؟ - حریم راه: نوار زمین دو طرف راه که برای ایمنی و توسعه راه لازم است و تصرفات در آن ممنوع یا بسیار محدود است. تعیین دقیق عرض با مرجع راه (سازمان راهداری/اداره کل
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری