چگونه از دستور موقت برای جلوگیری از ضرر استفاده کنیم؟

خلاصه عملی: اگر ترک فعل یک مقام یا دستگاه دولتی برای شما ضرر فوری و غیرقابل جبران ایجاد می‌کند (مثل از دست رفتن حق مهلت‌دار، ورود خسارت به کسب‌وکار، آسیب به سلامت/محیط‌زیست)، می‌توانید همزمان با طرح دعوای اصلی، از مرجع صالح تقاضای دستور موقت کنید تا تا زمان صدور رأی نهایی، اثرات زیان‌بار متوقف شود یا مقام مکلف به انجام موقت وظیفه شود. 1) مرجع صالح و نوع دعوا - دیوان عدالت اداری: اصلی‌ترین مرجع برای شکایت از تصمیم یا ترک فعل مراجع اداری است. مستند: اصل 173 قانون اساسی و مواد 10، 13، 34 و 40 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392. - موضوع دعوا: الزام اداره به انجام وظیفه قانونی معین (رفع ترک فعل) و مطالبه ابطال رویه یا بخشنامه‌ای که منجر به ترک فعل شده باشد (در صورت وجود). 2) شرایط دستور موقت - سه رکن اصلی: 1. فوریت: بیم ورود ضرر قریب‌الوقوع و غیرقابل جبران یا دشوارالجبران. ماده 34 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری. 2. ظاهر حق: ارائه دلایل اولیه بر وجود تکلیف قانونی مقام به انجام عمل معین (مثلاً نص صریح قانون، آیین‌نامه، مصوبه، آرای وحدت رویه، آراء قبلی دیوان). 3. تناسب: دستور در حد ضرورت و کمتر مغایر با منافع عمومی. - ترک فعل