خارج‌نویسی استاندارد چه مؤلفه‌های شکلی باید داشته باشد؟

راهنمای جامع خارج‌نویسی در پرونده‌های قضایی – مؤلفه‌های شکلی خارج‌نویسی استاندارد خارج‌نویسی (حاشیه‌نویسی/ذیل‌نویسی) یادداشت رسمی و مختصرِ مندرج در حاشیه یا ذیل اوراق پرونده یا ثبت در سامانه ثنا/سهام برای انعکاس اقدامات اداری-دادرسی (ارجاع، اخطار، ابلاغ، دستور، وصول هزینه، ثبت لوایح و…) است. اگرچه قانون آیین دادرسی مدنی و کیفری تعریف صریحی ارائه نکرده‌اند، اما مؤلفه‌های شکلی آن از مقررات دفتری و رویه واحد دادگستری استنباط می‌شود. مهم‌ترین منابع: مواد 54، 65، 68، 175 به بعد ق.آ.د.م (ابلاغ و اوراق)، مواد 210 به بعد قانون آیین دادرسی کیفری، آیین‌نامه نحوه استفاده از سامانه‌های الکترونیک قضایی و دستورالعمل‌های اداری قوه قضاییه (از جمله شیوه‌نامه تنظیم و نگهداری پرونده و کارتابل‌های الکترونیک). مولفه‌های شکلی یک خارج‌نویسی استاندارد 1) شناسه مرجع و محل درج - محل: حاشیه یا ذیل همان برگ مرتبط در پرونده کاغذی، یا فیلد مخصوص «خارج‌نویسی/شرح اقدام» در پرونده الکترونیک (ثنا/سمپ/سجا). - شماره پرونده/کلاسه: حتماً قید شود (کلاسه شعبه، کلاسه بایگانی، کلاسه اجرای احکام عندالاقتضاء). - شماره برگ یا سند مرجع: شماره برگی که خارج‌نویسی به آن مربوط است. 2) تاریخ و زمان - تاریخ کامل به شمسی (روز/ماه/سال) و در صورت امکان ساعت اقدام. اهمیت برای اع