خارج‌نویسی در چه مراحلی از گردش پرونده به کار می‌رود؟

خلاصه کاربرد «خارج‌نویسی» و مراحل استفاده در گردش پرونده مفهوم و مبنا: - خارج‌نویسی عبارت است از درج دستورات، تصمیمات و گواهی‌های اداری-قضایی روی حاشیه یا ظهر اوراق پرونده (اغلب روی «رویه یا پشت برگ دادخواست/لایحه/اخطاریه» یا برگه‌های مخصوص دفتر) به‌منظور تسریع در گردش اداری پرونده و ثبت اقدامات. این عمل در نظام اداری دادگستری سابقه عرفی-آئین‌دفتری دارد و گرچه عنوان «خارج‌نویسی» در قانون آیین دادرسی به‌صراحت نیامده، اما مستند آن در مواد مربوط به «دفاتر دادگاه و ثبت جریان پرونده، ابلاغ، گواهی و ترتیب انجام دستورات» قابل استنباط است؛ از جمله: - مواد 48، 51، 54، 64، 65، 66، 302 و 303 قانون آیین دادرسی مدنی (ثبت دادخواست، رفع نقص، ابلاغ و تعیین وقت) - مواد 169، 170، 171، 175، 177 و 178 قانون آیین دادرسی کیفری (ابلاغ، تعیین وقت، نیابت، دستورهای اداری مرجع قضایی) - مواد مربوط به آیین‌نامه نحوه اداره دفاتر خدمات الکترونیک قضایی، آیین‌نامه دفتر دادگاه و بخشنامه‌های قوه قضاییه درباره ثبت و گردش مکاتبات و اوامر قضایی موارد و مراحل کاربرد در گردش پرونده: 1) بدوِ ورود و ثبت پرونده - هنگام وصول دادخواست/شکواییه: درج شماره کلاسه، شعبه، تاریخ ثبت و ارجاع اولیه (دستور ریاست مجتمع یا معاون ارجا