اگر فروشنده ادعا کند خریدار امکان تشخیص عیب را داشته، چه باید کرد؟

پاسخ حقوقی و کاربردی (مطابق حقوق ایران) 1) مبنای حقوقی «عیب پنهان» - ماده 422 قانون مدنی: اگر مبیع معیوب باشد، خریدار بین فسخ معامله (خیار عیب) یا مطالبه ارش (کاهش ثمن متناسب با عیب) مختار است، مگر در موردی که شرط دیگری شده باشد. - ماده 423: اگر فروشنده علم به عیب داشته و کتمان کرده باشد، خریدار حق فسخ و ارش را دارد و می‌تواند خسارات وارده را نیز مطالبه کند. - ماده 424: عیب باید «قدیم» باشد (موجود در زمان بیع یا ناشی از علت موجود در زمان بیع). - ماده 427: اگر مشتری با آگاهی از عیب معامله کند، خیار عیب ندارد؛ مگر اینکه برای او ضمانت خاصی شرط شده باشد. - ماده 435: خیار عیب فوری است؛ به محض اطلاع از عیب باید در «فوریت عرفی» اقدام شود. - ماده 438: اگر مشتری قبل از اطلاع از عیب، در مبیع تصرفاتی کرده که بازگشت‌ناپذیر باشد، حق فسخ ممکن است محدود شود اما حق ارش باقی است. - قانون حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان خودرو و آیین‌نامه‌های مرتبط نیز می‌تواند حسب مورد به کار آید (برای خودرو صفر/گارانتی). 2) مفهوم «عیب پنهان» و بار اثبات - عیب پنهان یعنی عیبی که عرفاً خریدار عادی با معاینه متعارف قادر به تشخیص آن نیست یا فروشنده آن را کتمان کرده است. عیوب فنی موتور، شاسی خورده، رنگ‌شدگی گسترده مخفی، پلانجری ایربگ، کیلومتر دست‌کاری شده، تصادف شدید ترمیمی، ایراد گیربکس اتومات، آب‌خوردگی ECU، موارد متداول عیب پنهان‌اند. - بار اثبات: اصل بر سلامت مبیع