پاسخ کوتاه: اصل، حفظ حق ارتفاق و تردد عرفی کشاورزان از مسیر سنتی است مگر آنکه به موجب طرح مصوب و با رعایت حقوق مالکانه و پرداخت خسارت قانونی، مسیر جدید جایگزین شود. هر تغییر باید مستند به مجوز قانونی، تأمین دسترسی معقول و جبران خسارت باشد. بهترین مسیر، توافق محلی و سپس تثبیت حقوق در اداره ثبت یا مرجع قضایی است؛ در تعارض، هیأتهای مربوط به راه روستایی/دهیاری و در نهایت دادگاه حقوقی مرجع فصل اختلافاند. توضیح حقوقی و مراحل اقدام: 1) شناسایی ماهیت حق موجود - اگر مسیر سنتی به طور مستمر، آشکار و بدون معارض برای دسترسی به اراضی و قنوات/چاهها استفاده میشده، غالباً حق ارتفاق عبور (موضوع مواد 93 تا 102 قانون مدنی) به نفع مزارع ذینفع ایجاد شده است. این حق حتی در صورت تغییر مالکیت اراضی خادم/مخدوم باقی میماند مگر با تراضی یا حکم دادگاه. - چنانچه مسیر جزء راههای عمومی یا روستایی باشد، تابع مقررات حریم راه و معابر عمومی است و تغییر آن نیازمند مجوز مرجع ذیصلاح است (قانون ایمنی راهها و راهآهن مصوب 1349 و آییننام
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری