در چارچوب حقوق ایران، نمونهگیری برای کارشناسی خط و تعیین قدمت اسناد باید مطابق اصول آیین دادرسی، قوانین کیفری و مدنی، و آییننامههای کارشناسی انجام شود تا هم اعتبار ادله حفظ شود و هم حقوق اشخاص رعایت گردد. راهنمای عملی به شرح زیر است: 1) مبانی قانونی و صلاحیت - مواد 257 تا 269 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 147 تا 161 قانون آیین دادرسی کیفری: شیوه ارجاع امر به کارشناس، اخذ نظر، جلب نظر کارشناسان متعدد و ارزیابی نظر کارشناس را تبیین میکند. - ماده 199 ق.آ.د.م و ماده 120 ق.آ.د.ک: اختیار دادگاه/بازپرس برای هرگونه تحقیق و اقدامی که برای کشف حقیقت لازم است، از جمله اخذ نمونهها. - قانون مجازات اسلامی (قاعده حرمت اکراه و اجبار غیرقانونی): اخذ نمونه باید با رعایت حقوق دفاعی و بدون اکراه غیرقانونی باشد. - آییننامه کارشناسان رسمی دادگستری و نظامنامه کانون کارشناسان رسمی: تشریفات کارشناس، تنظیم صورتمجلس، حفظ امانت و بیطرفی. 2) اخذ دستور و تعیین موضوع کارشناسی - دادگاه/مرجع تحقیق باید موضوع را دقیق تعیین کند: تشخیص انتساب خط/امضا، تشخیص الحاق/تغییر، تعیین قدمت نسبی جوهر و کاغذ، اصالت مهر و اثر انگشت. - صدور قرار کارشناسی با ذکر: - پرسشهای مشخص - معرفی کارشناس یا هیأت کارشناسی در رشته تشخیص خط و ا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
